Historia oprogramowania CAD/CAM

Historia oprogramowania CAD/CAM

Dzisiejsze możliwości programów CAD/CAM oraz systemu N.CAD (dawniej Cobus) są wynikiem ciągłego rozwoju i wdrażania innowacji. Jeśli chcesz poznać kluczowe osiągnięcia oraz przełomowe momenty w tej dziedzinie, zapraszamy do lektury. Współczesna technologia pozwala na automatyzację procesów, które jeszcze kilka dekad temu wydawały się niemożliwe do zrealizowania.

Co to jest CAD/CAM?

CAD oznacza projektowanie wspomagane komputerowo, natomiast CAM to komputerowe wspomaganie wytwarzania. Choć te dwa terminy opisują odrębne procesy, obecnie są one nierozerwalnie połączone w ramach zintegrowanych środowisk produkcyjnych.

CAM opiera się na sterowaniu numerycznym (CNC), w którym zaprogramowane oprogramowanie dyktuje precyzyjny ruch narzędzi i maszyn. Najczęściej używanym językiem programowania w tym obszarze jest kod G. Dzięki niemu maszyna otrzymuje dokładne instrukcje dotyczące każdego ruchu głowicy czy frezu.

CAD to oprogramowanie służące do tworzenia precyzyjnych modeli i dokumentacji technicznej. Zwiększa ono wydajność projektantów oraz poprawia jakość końcowych produktów. Systemy te wspierają inżynierów w wielu sektorach:

  • Produkcja mebli i stolarki otworowej.

  • Przemysł motoryzacyjny.

  • Lotnictwo i kosmonautyka.

  • Produkcja elementów dekoracyjnych.

Historia CAD

Termin projektowanie wspomagane komputerowo został wprowadzony na początku lat pięćdziesiątych. Jedno z pierwszych praktycznych zastosowań technologii opracowano w laboratoriach badawczych General Motors. W 1957 roku powstał tam system z grafiką interaktywną o nazwie PRONTO.

Za pierwsze prawdziwe oprogramowanie tego typu uznaje się Sketchpad, stworzony na początku lat sześćdziesiątych. Było to rozwiązanie niezwykle innowacyjne, ponieważ projektant mógł wchodzić w interakcję z komputerem graficznie. Do rysowania bezpośrednio na monitorze wykorzystywano wówczas specjalne pióro świetlne.

Historia CAM

Systemy komputerowego wspomagania wytwarzania również zaczęły powstawać w latach pięćdziesiątych. Początkowo komputery generowały kod G, który następnie tłumaczono na karty dziurkowane sterujące pracą maszyn. Zastosowanie taśm dziurkowanych pozwoliło na znaczące przyspieszenie tworzenia instrukcji produkcyjnych.

Obecnie narzędzia i maszyny kierowane za pomocą cyfrowych instrukcji są niezwykle różnorodne. Technologia ta znajduje zastosowanie w urządzeniach takich jak:

  • Przecinarki plazmowe.

  • Wycinarki laserowe.

  • Dysze wodne (waterjet).

  • Centra obróbcze CNC.

CAD spotyka CAM

Połączenie systemów CAD i CAM nastąpiło w momencie, gdy oprogramowanie produkcyjne zaczęło bezpośrednio wykorzystywać rysunki cyfrowe. Pozwoliło to na automatyczne generowanie ścieżek narzędzi. Dzięki temu fizyczne elementy mogły powstawać bezpośrednio na podstawie plików projektowych, bez konieczności ręcznego przepisywania danych.

W 1966 roku dla francuskiego producenta samochodów Renault stworzono pionierski system UNISURF. Integrował on projektowanie powierzchni z frezowaniem 3D, co zrewolucjonizowało sposób tworzenia karoserii. Ogromny wpływ na upowszechnienie tych technologii miało wprowadzenie przez IBM pierwszego komputera stacjonarnego w 1981 roku.

Podsumowanie

Wraz z ewolucją systemów N.CAD (następca systemu Cobus ConCept), metoda programowania maszyn CNC została przyjęta przez niemal każdą gałąź przemysłu. Cyfrowo tworzone projekty są standardem w produkcji drzwi, okien oraz mebli skrzyniowych i tapicerowanych.

Technologia ta stale zyskuje nowe funkcjonalności, takie jak zaawansowany nesting czy pełna parametryzacja produktów. Dzięki dostępności nowoczesnych rozwiązań, producenci mogą szybciej reagować na potrzeby rynku i tworzyć coraz bardziej złożone, innowacyjne konstrukcje.

Chcesz dowiedzieć się więcej o możliwościach systemu N.CAD? Zapraszamy do kontaktu poprzez formularz zgłoszeniowy.